Deelnemers in gesprek met een van de ngo's

Terugkeer in de praktijk: zes tafels, zes verhalen

Inspirerende gesprekken met ngo's en internationale organisaties

Tijdens een interactieve sessie bij de registratiebalie gingen deelnemers in gesprek met verschillende ngo’s en internationale organisaties die zich inzetten voor terugkeer en herintegratie. De dynamische opzet, waarbij kleine groepen telkens tien minuten bij een organisatie doorbrachten, zorgde voor inspirerende en diepgaande gesprekken.

Foto's
Freek van den Bergh

Bij binnenkomst in de aankomsthal was de dynamiek meteen voelbaar. Zes statafels, zes organisaties, zes gesprekken over één onderwerp: terugkeer. Deelnemers liepen in kleine groepjes langs de tafels, waar ngo’s en internationale organisaties hun verhalen deelden. Geen lange presentaties, maar directe gesprekken over de praktijk van terugkeer en herintegratie, waarvan hier een tipje van de sluier wordt opgelicht.

6 ngo's en internationale organisaties

  • Bij Vluchtelingenwerk Nederland (VWN) ging het over timing. Wanneer bespreek je terugkeer? “Dat hangt af van de situatie,” legde een medewerker uit. “Maar zodra het een realistische optie wordt, begeleiden we.” De organisatie benadrukte dat elke terugkeerder in Nederland dezelfde ondersteuning krijgt, ongeacht de betrokken partij.
     
  • Aan de tafel van Solid Road kwamen indrukwekkende cijfers voorbij: in anderhalve maand hielpen zij 150 Syriërs terugkeren. “Met maar vijf medewerkers,” werd eraan toegevoegd. Hoe? Dankzij een sterke structuur én de DTenV-subsidie.
     
  • Stichting Wereldwijd zoomde in op de menselijke kant. “Zodra de knop om is, gaat het snel,” vertelden ze over het terugkeerproces. “Maar het besluit nemen mensen zelf.” Een deelnemer knikte: “Dat lijkt me het lastigste.”
     
  • Bij de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) ging het gesprek over Oekraïners en een mogelijke ‘go and see’-constructie. Nederland kende eerder een systeem waarbij een gezinslid vooruitging om de rest van de familie voor te bereiden. Zou dat nu ook kunnen werken?
     
  • Bij Stichting Barka lag de focus op taal. “In je eigen taal aangesproken worden maakt alles laagdrempeliger,” stelden zij. Met vier medewerkers gaven ze volop toelichting en deelden ervaringen uit de praktijk.
     
  • Stichting ROS kreeg van een van de deelnemers de vraag: “Wat is de belangrijkste reden om terug te keren?” Het antwoord was veelzeggend: “Dé factor bestaat niet. Iedere situatie is anders.”

Maatwerk

Aan alle tafels werden intensieve gespreken gevoerd en de tijd vloog voorbij. Iedereen wilde nog meer vragen stellen, nog langer doorpraten. Maar misschien was dat juist de kracht van deze sessie: in korte tijd werd duidelijk hoe complex terugkeer is, hoeveel factoren meespelen – en hoe essentieel persoonlijke begeleiding is. De belangrijkste conclusie? Terugkeer is maatwerk.